چهار شنبه, 15 آگوست, 2018

  • Telegram

در کنفرانس ائتلاف اپوزیسیون ایرانی (سلطنت طلبان) در واشنگتن چه گذشت؟

در کنفرانس ائتلاف اپوزیسیون ایرانی (سلطنت طلبان) در واشنگتن چه گذشت؟

کریم عبدیان

طی هفته های گذشته، دعوت نامه های مختلفی از طرق متفاوت بوسیله تلفن یا ایمیل جهت شرکت در یک کنفرانسی که هدف خود را بررسی آینده سیاسی ایران اعلام کرده بود، دریافت کردم.این دعوت از سوی گروهی که خود را ائتلاف اپوزسیون ایرانی با هدف گذار مسالمت آمیز ازجمهوری اسلامی توسط مردم ایران و برای ایجاد ایرانی آزاد و دمکراتیک معرفی کرده بود،صورت گرفته و زمان و مکان آن برای روز شنبه ۹ ژوئن در دانشگاه جورج واشنگتن شهر واشنکتن در نظر گرفته شده بود.

دعوت از من و از تنی دیگر از دوستان عربم و نیز از دوستانمان در کنگره ملیتهای ایران فدرال و هم چنین از شورای دمکراسی خواهان ایران، همزمان صورت گرفت.

در این میان قرار بود دوستان دیگری نیز از اروپا که به نمایندگی از سازمانها و احزاب مختلف دعوت شده بودند، به ما در واشنگتن بپیوندند، و لی بدلیل مشکل ویزای امریکا بعضا توانستند و بعضی دیگر موفق به اخذ ویزا برای موعد مقرر نشدند.

نهایتا قرار شد من نه فقط از طرف خودم بعنوان یک شخصیت فعال سیاسی وصاحب نظر، بلکه بدلیل عدم حضور آقای جلیل شرهانی دبیر کل حزب تضامن دمکراتیک اهواز و بعنوان یکی از مشاورین ارشد این حزب در این اجلاس شرکت کنم و علاوه بر آن بعنوان مسئول کمیته بین المللی کنگره ملیتهای ایران فدرال و همچنین بعنوان رئیس کمیسیون روابط دیپلماسی و بین المللی شورای دمکراسی خواهان ایران، و به نمایندگی از این مجموعه ها،در این کنفرانس شرکت کنم.

روز قبل از کنفرانس یعنی عصر جمعه ۸ ژوئن، بنا بدعوت برگزار کنندگان از جمله آقای دکتر علیرضا نوری زاده مدیر وصاحب تلویزیون ایران فردا و رئیس انستیتو ایران وعرب در یک جلسه معارفه با حضور تعداد زیادی از تدارک دهندگان و اشخاص ثروتمند و متنفذ ایرانی در هتل ریتز کارلتن واشنگتن– و سپس همان شب در یک ضیافت شام در یک رستوران ایرانی باز با حضور تعدادی از همان افراد از جمله اقایان نوری زاده، محسن سازگارا، شاهرخ امیر اسکندری، دکتر شهریار آهی، جمشید چالنگی و آقای ستار خواننده معروف ایرانی و چندین شخصیت سیاسی و نظامی سابق آمریکائی و تعداد دیگر –شرکت کرده و برای جلسه روز شنبه 9 ژوئن، از من تقاضا شد که بدلیل حضور تعدادی از مهمانان آمریکائی صاحب نظر و صاحب نفوذ، سخنرانی خود را به زبان انگلیسی ایراد کنم.

با این زمینه و بدین منظور در روز شنبه ۹ ژوئن در دانشگاه جورج واشنگتن حاضر شدم و همراه با دیگر سخنرانانی چون آقای عبدالله مهتدی دبیر کل حزب کومله زحمتکشان کردستان ایران به نمایندگی از ملت کُرد، آقای دکتر ضیاء الدین صدر الاشرافی به نمایندگی از ملت ترک آذربایجان ، آقایان ناصر بلیده ای دبیر کل حزب مردم بلوچستان و غلامرضا حسین بر دبیر کل جبهه متحد بلوچستان – و هردو به نمایندگی از ملت بلوچ و تعداد دیگری از شخصیت های سلطنت طلب و سرمایه دار، سخنرانی خود را به زبان انگلیسی ایراد کردم که مضمون فارسی آن چنین است :

با تشکر از دکتر نوری زاده برای معرفی بنده و با تشکر از برگزار کنند گان این اجلاس و با تشکر از این فرصتی که بمن دادید – من کریم عبدبان هستم و صحبت من در مورد ملت عرب در ایران ، جایگاه و نقش آن در آینده ایران و مشارکت آن در سقوط جمهوری اسلامی و نیز پس از آن خواهد بود .عربها در ایران یا عربهای ایرانی حدودا ۱۰ در صد جمعیت ایران را تشکیل میدهند و عمدتا در جنوب غرب ایران ساکنند. ملت عرب در ایران یک اقلیت ملی ، اتنیکیی ، زبانی و مذهبی است و عربها در ایران از ساکنان بومی و اصلی این سرزمینند – و به شهادت تاریخ ساکنان تاریخی آنند. ملت عرب در ایران در خلال نزدیک به ۴۰ سال حیات جمهوری اسلامی در تحت بدترین فشار سیاسی و اقتصادی و فرهنگی و اجتماعی قرار داشته و مواجه با سرکوب وحشتناک و عرب ستیزی عریان و پنهان، و نیز پاکسازی قومی بوده است – رژیم جمهوری اسلامی ایران با سیطره و کنترل بر این مردم و سرزمینشان به مثابه یک نیروی اشغالگر ، و با بدترین شیوه آنها را فقیر و به حاشیه رانده است . علیرغم اینکه ۹۰ در صدر نفت ایران از سرزمینهای آباء و اجدادی آنها تولید میشود ولی آنها در بدترین شرایط اقتصادی زندگی میکنند، و این وضع نه فقط در زمان جمهوری اسلامی، بلکه در زمان رژیم سابق شاه نیز این چنین بوده است.

سؤالم از حضار اینست که شما فکر میکنید چه سهمیه ای و چه قسمتی از نفت به این مردم تعلق داده شده است، : ۵۰ در صد، یا ۳۰ در صد، ۱۰ در صد ؟ خیر ، صفر در صد . و این نیز نه فقط در رژیم فعلی بدینگونه است، بلکه در زمان رژیم گذشته نیز این چنین بوده است.

در دو دهه گذشته در زمان جمهوری اسلامی بیش از ۴۵۰ هزار هکتار از اراضی کشاورزان عرب بوسیله دولت و بوسیله پاسداران بزور غصب شده است – بنابراین و به این دلیل ملت ما، همراه و همگام با دیگر مبارزان ازادیخواه ایرانی در صف مقدم مبارزه برای براندازی جمهوری اسلامی است. ملت ما و جوانان ما حاضرند برای خارج شدن از این وضع نابسامان موجود جان خود را فدا کنند.زیرا براساس آنچه که هر روز بعنوان اخبار روزانه از جونان ما در داخل میرسد ، ملت ما و دیگر ملل تحت ستم مضاعف درایران، در یک حالت مرگ تدریجی زندگی میکنند.

بنابراین به نیابت از حزب و همصدا باملت عرب در ایران و بعنوان نمایندگی از کنگره ملیتهای ایران فدرال و شورای دمکراسی خواهان ایران که هر کدام از ۱۳ و ۱۴ احزاب منطقه ای در مناطق عرب و کرد وبلوچ و ترک و ترکمن ولر نشین در ایران، و نیزاز نیروهای مترقی و پیشرو فارس- تشکیل شده است، اعلام میداریم که ما بدون هیچ پیش شرطی آماده ایم با هر نوع تجمع ائتلاف و جبهه ای برای سرنگونی جمهوری ایران بدست خود مردمان ایران و برای گزار مسالمت آمیز از آن به ایرانی آزاد و دمکرات بر مبنای عدالت اجتماعی شرکت فعال داشته باشیم – در این حال اینرا نیز اینجا و با هرچه صراحت و به شفافیت کامل بگویم که ما به اینجا نیامده ایم که بر علیه این یا آن گروه و یا سازمان باشیم و بر علیه کسی جبهه تشکیل دهیم – و مطلقا اجازه استفاده ابزاری از وجودمان را به کسی نمیدهیم و نخواهیم داد.

ما بدون هیچ ییش شرطی حاضریم با همه کار کنیم اما حداقل شما میبایستی از مطالبات و خواسته ها و آرمان های ما اگاه باشید – ما خواهان ایرانی ازاد، دمکراتیک ، لائیک و فدرال هستیم – هدف ما ایرانی است که متعلق به مردمان کشور ایران است که در آن زندگی میکنند – یعنی ایران برای همه ایرانیان و با شرکت کلیه ملیت ها و اقوام ساکن ان و با مشارکت دادن همه گرو های ملی و اتنیکی و مذهبی و جنسی در قدرت سیاسی . ما تحقق این امر را فقط و تنها در یک ایران غیر متمرکز و فدرال میبینیم – که اداره مردمان مختلف ایران ، در مناطق و استانها و اقالیم مختلف ایران بدست خودشان و در موازات با حکومت مرکزی- و با داشتن دو مجلس قانون گذاری، مجلس سنا که از نمایندگان کلیه مناطق مختلف و ایالت های فدرال تشکیل شده و هم چنین یک مجلس شورای ملی به نمایندگی از همه شهروندان و آحاد ملی در ایران، باشد – و معتقد هستیم این نوع سیستم حکومتی تنها راه پیشگیری از باز تولید هرنوع دیکتاتوری در ایران است. البته ما بحث در مورد حدود و ثقور خواسته ها و مطالبات خود و مطالبات دیگران را برای آینده به مجلس موسسان در بعد از سقوط جمهوری اسلامی واگذار میکنیم- و برای مثال بنظر ما ایران آینده ایرانی نخواهد بود که در آن و در قانون اساسی آن – تنها زبان فارسی زبان رسمی شناخته شود ( خروج عده ای و اعتراض و صرو صدا..) پس حساب زبانهای کردی و ترکی و بلوجی و غیره چیست – و یا در اینده ایرانی نخواهد بود که سیطره فقط فرهنگ یک ملت بر دیگران تحمیل شود…ما بدنبال تجزیه ایران نیستیم اما اگر شما اینرا تجزیه طلبی میدانید – هیچ مانعی ندارد ، مختارید که بدانید…. ما اکنون و مرحله عاجل و آنی کنونی را پشتیبانی فعال و همه جانبه از مبارزات کنونی در داخل کشور و همبستگی سراسری بین مبارزات مختلف در ایران – میدانیم.

در خاتمه، خلاصی و عبور از دیکتاتوری عریان جمهوری اسلامی در ایران پس از ۴ دهه یک ضرورت تاریخی است – لزومه خلاصی از آن بالضروره اتحاد ما میباشد – چرا که هیچ ملتی و یا ملیتی و یا قومی و هیچ گروه وحزب و سازمانی مطلقا و به تنهائی قادر نیست و نخواهد توانست به این امر مهم و سرنوشت ساز سرنگونی رژیم مبادرت ورزد. – و این ضرورت یک فرصت تاریخی را برای ایرانیان فراهم کرده است که استفاده از آن میبایستی در دستور روز آزادی خواهان ایران باشد – علی الخصوص که بدلیل ماجراجویی های سیطره طلبانه جمهوری اسلامی ایران در منطقه امروزه این رژیم نه فقط دشمن ایرانیان بلکه دشمن ملتهای منطقه از جمله ملتهای عراق و سوریه ولبنان و یمن نیز میباشد – و این اعمال رژیم موجب عدم استقرار نه فقط در منطقه بلکه در جهان شده است – لذا – مهم است ازادی خواهان ایران برای کسب پشتیبانی آراء جهانی – از این فرصت طلائی استفاده نمایند.

اشاره: برای آنهائی که کنفرانس را ترک کردند و آنانی که به حرفهایم اعتراض کردنند بگویم و بدینسان صعه صدر خود و ملتم را نشان دهم – که من بعد از اتمام تحصیلات دانشگاهیم در سال ۱۹۷۶ میلادی در آمریکا و پس از برگشت به ایران و علیرغم داشتن دو پیشنهاد کار در دست، یکی از شرکت نفت و دیگری از سازمان انرژی اتمی – بلافاصله پس از ورودم در زمان شاه، دستگیر و دوسال در زندان اوین – فقط بدلیل افکارم و بدلیل عضویتم در کنفدراسیون محصلین و دانشجویان ایرانی در امریکا و بدلیل شرکتم در تظاهرات مسالمت آمیز بر علیه شاه در نیویورک و واشنگتن ، در زندان اوین محبوس بودم که ۱۱ ماه ان در سلول انفرادی بوده ودر اینمدت بشدت شکنجه شدم – اما مع الوصف بدعوت شما به کنفرانس شما امدم و اعلام کردم حاضرم با شما همکاری کنم – ولی علی الظاهر شما حتی علیرغم شعارهای دیمکراسی خواهانه تان حاضر به اعتراف و قبول وجود من و مردم عرب نیستید – براستی برایتان متاسفم.

کریم عبدیان

واشنگتن – ۱۲ ژوئن ۲۰۱۸

نوشته های مرتبط

نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

رفتن به نوارابزار